وبسایت دکتر غلامرضا نادری

متخصص ارتوپدی و فلوشیپ جراحی مچ پا
انتشار: ۰۸ شهریور ۱۳۹۵
بیماری نورومای مورتون

اگر گاهی حس می کنید که  هنگام راه رفتن یک تیله به کف پای شما چسبیده است و درد پایداری در سینه ی پای خود دارید ممکن است مبتلا به نورومای مورتون باشید.

نوروما در اصل عبارت است از تومور خوشخیم عصب ولی نورومای مورتون در واقع یک تومور نیست بلکه یک ضخیم شدگی بافت هایی است که عصب مربوط به انگشت پا را احاطه کرده اند.

نورومای مورتون

تعریف نورومای مورتون

نورومای مورتون در محلی ایجاد می شود که عصب انگشت پا از زیر لیگامانی (رباطی) که استخوان های بلند کف پا (متاتارس) را  در جلوی پا به هم وصل می کند عبور می کند.

نورومای مورتون اغلب بین انگشتان سوم و چهارم پا و معمولا در واکنش به تحریک یا صدمه یا فشار بیش از حد به وجود می آید.

بروز نورومای مورتون در خانم ها ۸ تا ۱۰ برابر بیش از آقایان است.

علایم نورومای مورتون

  • معمولا علایم بیرونی مانند یک برجستگی وجود ندارند زیرا این یک تومور واقعی نیست.
  • درد سوزشی در سینه ی پا که ممکن است به انگشتان پا تیر بکشد.درد معمولا با فعالیت یا هنگام پوشیدن کفش تشدید می شود.درد شبانه نادر است.
  • ممکن است احساس خواب رفتگی یا یک حس ناخوشایند در انگشتان پا وجود داشته باشد.

دونده ها ممکن است در هنگام استارت زدن از تخته ی استارت احساس درد کنند.کفش های پاشنه بلند که پا را در وضعیتی مشابه استارت زدن دونده ها قرار می دهند نیز ممکن است علایم را تشدید کنند.کفش های تنگ و پنجه باریک هم با فشردن استخوان ها به هم و تحت فشار قرار دادن عصب باعث بدتر شدن علایم می شوند.

تشخیص نورومای مورتون

پزشک شما در هنگام معاینه به دنبال لمس یک توده یا یک صدای “کلیک” در بین استخوان ها خواهد بود.وی فضا های بین استخوان ها را فشار خواهد داد تا درد مشابه با علایم شما را باز ایجاد کند . انجام معاینه ی دامنه ی حرکتی برای رد عللی نظیر آرتروز یا التهاب مفصلی ضروری می باشد.رادیوگرافی ساده برای رد عللی مانند شکستگی یا آرتروز مفید است.ام آر آی و سونوگرافی اگر به دقت انجام و تفسیر شوند می توانند به تشخیص قطعی منجر شوند.

درمان نورومای مورتون

درمان های اولیه غیر جراحی و نسبتا ساده و شامل یک یا چند مورد زیر هستند:

  • تغییر در نوع کفش.از پوشیدن کفش های پاشنه بلند و تنگ اجتناب کنید و کفش های پنجه پهن تر با پاشنه ی کوتاه تر و کف نرم بپوشید.این باعث می شود که استخوان ها از هم باز شوند و فشار از روی عصب برداشته شود و به آن زمان کافی برای ترمیم داده شود.
  • ارتوزها(Orthoses).کفی ها و پد های مخصوص نیز با بلند کردن و از هم باز کردن استخوان ها فشار را از روی عصب بر می دارند.
  • تزریق.یک یا چند تزریق کورتون موضعی باعث کاهش تورم و التهاب عصب و تسکین علایم می شود.

مطالعات متعددی نشان داده اند که استفاده از روش های فوق باعث درمان در ۸۰ درصد موارد می شوند.اگر درمان غیر جراحی باعث بهبود علایم نشود ممکن است نیاز به جراحی باشد که در آن یا بخش کوچکی از عصب برداشته می شود یا بافت های اطراف عصب آزاد می شوند.

دکتر غلامرضا نادری متخصص ارتوپدی ، آرتروسکوپی ، آرتروپلاستی و فلوشیپ جراحی مچ پا در تهران

مقالات مرتبط
مشاهده مقالات بیشتر
مقالات پیشنهادی
مشاهده مقالات بیشتر